Nereden Başladık?

Nereden neyi anladık? Nasıl bu kadar erken fark ettik?

   Anneler anlar önce derler hep, bir gariplik var dersiniz fakat aile büyükleri,hatta babanız bile ''saçmalıyorsun, abartıyorsun'' diyerek sizi paranoyaklıkla suçlayabilir. 

  Bizim hikayemizde en başa gitmek gerekirse…Bugün 26 aylık olan Ege 40 haftalıkken 2.950 kg ve 49 cm gayet sağlıklı bir çocuk olarak doğdu. Emzirme sorunu hiç yaşamadım ve 18 aya kadar anne sütü aldı ve bir günde kendi isteğiyle vazgeçti bu sevdadan. Beslenme hiç problem olmadı bizim için, ne verdiysek keyifle yedi, hala daha yemeye meraklı bir çocuk ve ayırt etmeden her türlü sebze, bitki çayı, ilaç vb. şeyi kolaylıkla kabul edip mideye indiriveriyor. Uykuyu hep çok sevdi ama uykuya dalması çok uzun süre kabus gibiydi ve gece yarısı çığlıklar atarak uyanmaları uzun süre devam etti. Ne zaman 16 aylık oldu o zaman biraz daha rahat ettik ve bütün çocuklar gibi meme bittiğinde deliksiz uykularda geldi. Değişmeyen tek şey ise akşam 18.00 ve 19.00 gibi yatıp sabah 06.00’da uyanması! Bunu değiştiremedik.

   3,5 aylıkken iki dişini birden çıkaran çocuk bugüne kadar hiç anne veya baba demedi.İşte burada kilit bir uyarı alıyorsunuz fakat benim için daha da önemli olan Ege’nin taklit becerilerinin hiç olmamasıydı. Hiç tel sarar yapmadı, baş baş veya alkış Ege için şu anda yeni öğrendiği ve sürekli tekrar ettiğimiz beceriler. Tabii ki en önemli şey ise ismiyle seslendiğinizde size bakma mevzusu. Ege çok uzun süre televizyon izleyen bir bebeklik dönemi geçirdi, bu hayatta yaptığım en büyük cahillik bu oldu. Ne vardı ki baby tv izliyordu, bütün çocuklar bakıyordu ve yemek yerken hayat kurtarıcı oluyordu. İşte bu yüzden Ege dediğimizde bize bazen bakıyor bazen bakmıyordu belki de televizyonu kapatınca her şey çözülebilirdi. Gittiğimiz psikiyatristlerden biri bize “insanlarla göz kontağı kuruyor mu?” diye sorduğunda ben evet demiştim, fakat ardından “sizce yeterli mi?” diye sorduğunda cevap bariz şekilde hayırdı! Temel gelişim basamakları veya otizm erken tanı testlerinin belli başlı soruları size gerçekten ciddi bir ışık tutacaktır. O testleri kaç kez yaptığımı, kaç kere internetten bakıp muallakta kaldığımı tahmin edemezsiniz. 

   Ege hep çok cool bir bebek oldu. Bu sözüde bir kaç özel çocuk annesinin blogunda görmüştüm ve ne kadar da benzerdi tanımlamalar ‘cool bebek’! İşte bu kendi halindelik, keyif benim kahya benim, ben istediğim sürece siz varsınız edaları erken fark edilen tehlike çanları oldu bizim için. Bazen ne kadar uslu nasıl güzel oynuyor oyuncaklarıyla (ama saatlerce)denen , bazende komşuların kapıya gelip bir şey mi oldu merak ettik diyebilecekleri kadar ağlayan (hunharca bağırarak) bir bebek,üstelikte sebepsiz yere.

   Bir şeyler vardı bizim anlamadığımız ya da evhamlandığımız ya da gerçek, artık profesyonel birilerine danışmamız gerekiyordu.Bu bir sonraki yazının konusu olacak,çünkü haliyle kapı kapı doktor gezmişliğimiz var.Bu yazının sonundaki link ise Erken Çocukluk Dönemi Otizm Tarama Ölçeği (M-CHAT),bu test 18-36 ay çocuklar için otizm şüphesi olup olmadığı hakkında fikir daha doğrusu size bir işaret vermektedir.

http://www.bensenotizm.com/m-chat